درست نداشته باشد ، شرائط توحيد را كامل نكرده است ؛ بلكه برخى از شرائط ايمان به توحيد را تباه ساخته است . افزون بر اين ، از ورود شبهه در دلائل توحيد ايمن نيست . و اين موضوع مهم ، « امامت » است كه بدون آن تكليف كامل و نيكو نخواهد بود . و اين امام صادق عليه السلام است كه فرمود : لَو لانَا مَا عُرِفَ اللَّهُ . « 1 » اگر نبوديم ، خداوند شناخته نمىشد . در اهميت بنيادى و عميق اين اصل رفيع همين بس ، كه پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله پس از ابلاغ توحيد ، به مناسبت‌هاى گوناگون و در مواضع مختلف دربارهء اين اصل مهم اعتقادى سخن گفته است ، كه دو مناسبت آن به لحاظ تاريخى از اهمّيت ويژه‌اى برخوردار است : مناسبت يكم ، همان نخستين روز دعوت علنى اسلام ؛ روزى كه پيامبر صلى الله عليه و آله حركت اعتقادى خود را با دعوتى از خويشاوندانِ نزديك خود آشكار كرد . آن گاه كه زمينه‌هاى ذهنى و اجتماعى براى علنى شدن دعوت فراهم شده بود ؛ روز پايه‌گذارى اسلام اجتماعى و اجتماع اسلامى . خداوند به عنوان تمهيد مقدّماتِ دعوت آشكار و كاملًا گسترده و فراگير ، آيهء « انذار » را نازل كرد و فرمود : « وَ أَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ * وَ اخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ * فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنّى بَرِىءٌ مّمَّا تَعْمَلُونَ * وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ » . « 2 »

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 24 ، ص 87 . ( 2 ) . شعراء ، آيات 214 - 217 .